Diagnostyka

Jak diagnozować zaburzenia oddychania podczas snu?

Aby leczenie było skuteczne, konieczne jest poznanie przyczyn schorzenia, a nie tylko jego objawów. Dlatego też nasi lekarze przykładają ogromną wagę do badań diagnostycznych.

5 kroków do postawienia trafnej diagnozy:

  • Wizyta u specjalisty laryngologa. Podczas konsultacji specjalistycznej lekarz ocenia budowę struktury górnych dróg oddechowych wykorzystując do tego endoskop. Przeprowadza szczegółowy wywiad, uwzględniając wypełnioną przez pacjenta ankietę zawierającą "Skalę senności Epworth"
  • Wykonanie badania obrazowego - tomografii komputerowej 3D. Badanie tomograficzne pozwala na ocenę morfologii tkanek. Jest to badanie nieinwazyjne, bezbolesne, krótkie (trwa ok. 10-15 sekund).
    Nowoczesne aparaty tomograficzne (a takimi dysponujemy) emitują bardzo niskie dawki promieniowania, a co za tym idzie, badanie jest bardzo bezpieczne. Obraz 3D, jaki uzyskujemy, pozwala z niezwykłą precyzją odtworzyć drogę, jaką pokonuje powietrze przechodząc przez górne drogi oddechowe do płuc. Uwidacznia nieprawidłowości, mogące być przyczyną chrapania m.in. skrzywioną przegrodę nosową, przerośnięte małżowiny nosowe, przerośnięte tkanki gardła, przerośnięte migdałki podniebienne i migdałek gardłowy, cechy przerostu tkanek podniebienia miękkiego i nasady języka.
  • Wykonanie badania drożności przewodów nosowych - rynomanometrii. Badanie pozwala poznać skalę zaburzeń przepływu powietrza przez nos.
  • Wykonanie badania polisomnograficznego - jest to badanie wykonywane w trakcie snu. Pozwala w sposób obiektywny wykryć obecność bezdechów, stopień ich nasilenia, ilość, oraz rodzaj (obturacyjne świadczące o blokadzie przepływu powietrza przez drogi oddechowe, czy centralne – występujące w zaburzeniach układu nerwowego).
  • Wykonanie badania fiberoendoskopowego w czasie snu farmakologicznego (nie jest konieczne u wszystkich pacjentów). Badanie polega na wprowadzeniu giętkiego przewodu zakończonego małą kamerą do górnych dróg oddechowych, gdy pacjent śpi na sali operacyjnej. Odbywa się z udziałem anestezjologa, który wprowadza badaną osobę w sen farmakologiczny imitujący sen naturalny. Otolaryngolog, który przeprowadza tę procedurę ma możliwość ocenić zachowanie się struktur anatomicznych górnych dróg oddechowych w czasie oddychania oraz ustalić miejsce, które może być przyczyną chrapania i bezdechu.

Czy powinnam / powinienem poddać się diagnostyce chrapania?

Chrapanie jako objaw zaburzeń oddychania w czasie snu jest wskazaniem do odbycia konsultacji laryngologicznej i przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Jest to ważne ze względu na możliwość występowania groźnych chorób, których rozwój nasila występowanie zaburzeń oddychania w czasie snu. Chrapaniu mogą bowiem towarzyszyć niebezpieczne bezdechy, które prowadzą do niedotlenienia organizmu w trakcie snu. Ma to znaczący wpływ na jakość naszego snu, a co za tym idzie - zdrowia. Objawy nocnych zaburzeń oddychania to m.in. poranne bóle głowy, uczucie ciągłego zmęczenia, zaburzenia zaburzenia koncentracji, osłabienie pamięci i sprawności intelektualnej, senność ze skłonnością do zasypiania w ciągu dnia ( bardzo niebezpieczne zwłaszcza u kierowców), czy spadek libido. W wyniku zaburzeń oddychania w czasie snu, nasila się ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego jak np. nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna serca, zwiększenia możliwości wystąpienia udarów mózgu.

Czy grozi mi występowanie bezdechu śródsennego?

Każda osoba chrapiąca, która cierpi na poranne bóle głowy czy ciągłe uczucie niewyspania, powinna zgłosić się na specjalistyczne badania, zwłaszcza jeśli jest w grupie wysokiego ryzyka (otyłość, choroby serca, nadciśnienie tętnicze).

Czynniki predysponujące do rozwoju bezdechu śródsennego:
- Płeć męska
- Wiek powyżej 35. - 40. roku życia
- Otyłość
- Gruba, krótka szyja
- Wady zgryzu
- Refluks żołądkowo-przełykowy
- Niedoczynność tarczycy
- Palenie tytoniu
- Alkohol, środki nasenne